شایداولین باری که فهمیدم برخی ازجوانان ودانشجویان  دغدغه هائی مهمترازدوستی وارتباط با جنس مخالف ندارند برگردد به حدودچهارسال پیش،وقتی مشاوری آمده بودخوابگاهمان تا مشکلاتمان رابشنودومن هرچه انتظارکشیدم که فرصتی برای نقل مشکلات خوابگاه پیداکنم نتوانستم چون همه ی بچه ها ازهمین روابط می پرسیدند!گوئی حرف دیگری ندارند،راستی چرا برای خودمان مشکل تراشی  می کنیم؟مگربارهاوبارهانشنیده ایم که روابط ناپایدارو... اغلب  جزضرروشکست دنیوی  پیامدی نداشته اند؟!ضمن آنکه گناهان زیادی هم به همراه داشته اند!به خودبیائیم وبرای آب سعی کنیم نه سراب!

بعضی وقتهافکرمی کنم چقدرهنرمی خواهددراین زمانه زندگی کردن !       درزمانی که مظاهرمدرنیته(تکنولوژی،سینما،ارتباطات ،توسعه ،جهانی سازی و...)درزندگی ماتنیده اندوبایددرکناراینهابه سنتهای درست وآئین پاکمان نیزوفاداربمانیم...اصلاهنرواقعی دراین دوره این است که تمامی جلوه های نوراظریفانه واردداشته هایمان کنیم. شایداقبال بزرگی باشدکه درعصری به دنیاآمده ایم که می توانیم همه ی اینهاراباهم داشته باشیم وحتی جدیدترهارابه نفع قبلیهابه کارگیریم البته اگراین ظرافتهارادرک کنیم!!

انسان درطول حیات خویش چیزهای زیادی می بیندومی آموزدالبته اگرطالب دیدن وآموختن باشد...گاه می بیندچیزهایی راکه وجودندارندومی شنودصداهایی را که از عمق هیچ وجودی برنمی خیزد!! ریارامی بیندودروغ رامی شنودوحقیقت می پنداردوزمانی بیدارمی شودکه گاه دیراست..      ومگرنه این است که آدمی بایدازدیده هاواندوخته ها ره توشه ی فردابرگیرد؟ آری زمان داورخوبی است ویاورخوبی نیز...چه خوب فریبهاودروغهارا می شناساندوچه نیک پرده ازحق کنارمی کشدوچه زیباصافی راازغش وتزویربازمی شناساند!(والعصر..ان الانسان لفی خسر).