نمی خواهم ژست سخنرانان رابه خودبگیرم اماچقدربه فردا،به جهان پس ازمرگ می اندیشیم؟چقدراین اندیشه مارابه عمل وامی دارد؟به جوانی غره نشویم وفراموش نکنیم که مافقط یک بنده ایم...وبزرگترین افتخاریک بنده اطاعت کامل ازمولای خویش است.
+
نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم دی 1384ساعت 20:0 توسط آ.ز
|
دیروز درجایی می خواندم که "سیمون ویل" زن اندیشمند فرانسوی که درفرانسه به آزادگی شهرت دارد به عشق فقرا خودنیز باریاضت می زیسته و باورهایش را عمل می کرده است تااینکه به حادثه ای روحانی به ماوراءنیزمعتقدمی گردد...باخودمی اندیشیدم که چراماچنین زنانی کم داریم؟ ماکه تعالیم مکتبیمان نیزبه آزادی وآزادگی می خوانندچراچنین عمل نمی کنیم؟آیا جزاین است که غالب زنان مادرظاهرآرایی متوقف شده اند؟ بیشتربیاندیشیم.
+
نوشته شده در پنجشنبه پانزدهم دی 1384ساعت 13:46 توسط آ.ز
|
درباره
نویسنده ی وبلاگ : آ. زارعان _متولد62_دانش آموخته ی دانشگاه تبریز _ سعی می کنم نوشتاروبلاگ به نثرروزنامه ای شبیه نشودودرعین حال تقلیدی ازوبلاگهای دیگرنباشد.
