چه خوشبختندآنان که همه رابه خاطرخدادوست دارندوحلقه های مهرشان به عروهّ الوثقای عشق اوگره می خورد،چه کامیابندکسانی که نورعشق اورادرسینه برمی افروزندوچه سبکبارندآنهاکه همدیگررابرای اوبرمی گزینندو کانون گرم خانوادگیشان باعطریاداومعطراست،خوش به حالشان!
+
نوشته شده در شنبه بیست و ششم آذر 1384ساعت 19:44 توسط آ.ز
|
درباره
نویسنده ی وبلاگ : آ. زارعان _متولد62_دانش آموخته ی دانشگاه تبریز _ سعی می کنم نوشتاروبلاگ به نثرروزنامه ای شبیه نشودودرعین حال تقلیدی ازوبلاگهای دیگرنباشد.
