نمی خواهم ژست سخنرانان رابه خودبگیرم اماچقدربه فردا،به جهان پس ازمرگ می اندیشیم؟چقدراین اندیشه مارابه عمل وامی دارد؟به جوانی غره نشویم وفراموش نکنیم که مافقط یک بنده ایم...وبزرگترین افتخاریک بنده اطاعت کامل ازمولای خویش است.
+
نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم دی 1384ساعت 20:0 توسط آ.ز
|
درباره
نویسنده ی وبلاگ : آ. زارعان _متولد62_دانش آموخته ی دانشگاه تبریز _ سعی می کنم نوشتاروبلاگ به نثرروزنامه ای شبیه نشودودرعین حال تقلیدی ازوبلاگهای دیگرنباشد.
